Ineke Braak-van Kasteel, plek 3 lijst 2

  

Ik ben Ineke Braak-van Kasteel, geboren in Amsterdam, gelukkig getrouwd, drie kinderen, zes kleinkinderen. Vanaf mijn zesde jaar woon ik in Egmond aan Zee. 

Bij ons in het rechts liberale gezin werd over politiek gesproken, maar niet actief aan politiek gedaan. Toch moet mijn 'linksheid' ergens in de genen meegegeven zijn: mijn opa Van Kasteel was een korte periode voorzitter van de anarchistische beweging van Domela Nieuwenhuis in Amsterdam, zijn grote inspirator. Jammer dat ik hem nooit gekend heb. 

De rode draad in mijn leven is mensen centraal stellen, mensen bewust maken van hun potenties, zwakkere mensen sterken, iedereen in 'zijn kracht' zoals dat tegenwoordig zeggen. Mensen kansen bieden en stimuleren om mee te doen, om het samen te doen.

Of dit nu was als juf in het basisonderwijs, als directeur van een school, als onderwijsontwikkelaar op een conservatorium met een musicalopleiding en een opleiding voor popmuzikant of als mede-ontwikkelaar van een leergang voor muzikanten uit de bezette Palestijnse gebieden tot workshopleider voor Musicians without Borders, of als vrijwilliger in het vluchtelingenwerk, ik kan niet anders. 

De aanleiding dat ik de politiek in ging kwam voort uit het feit dat er in Egmond aan Zee, in begin 70er jaren, in samenwerking met een projectontwikkelaar een bestemmingsplan in de maak was, waarbij de oude dorpskern met het fijnmazige stratenplan en de historische vissershuisjes gesloopt zouden gaan worden. Flats en appartementen waren de toekomst. Belangengroep Oud Egmond, werd door verontwaardigde bewoners uit die oude dorpskern en betrokken inwoners van Egmond aan Zee opgericht. Door het samen met bewoners maken van een plan waarbij de oude dorpskern gerenoveerd kon worden, het stratenplan bewaard en het authentieke karakter gewaarborgd was, trokken wij 'ten strijde' tegen de gemeente met de leuzen: 'Egmond Plat? Hoogbouw zat!' en 'Derp City, NEE!' Na jarenlang knokken gingen de oude plannen van tafel. Nu genieten we van die authentieke dorpskern. We zijn alweer vergeten hoe dat allemaal tot stand kwam. 

In Egmond aan den Hoef organiseerden inwoners zich ook. De slopershamer van een projectontwikkelaar had huis gehouden op de Slotweg. Hart voor Egmond werd opgericht. Het Slotkwartier en omgeving werd beschermd dorpsgezicht. Inwoners hebben het gezamenlijk voor elkaar gekregen, dat de raad uiteindelijk de goeie besluiten nam. Behoud van de zichtlijnen op de binnenduinrand en het open poldergebied.

Participatie van het eerste uur.

De afgelopen vier jaar zijn grote besluiten genomen. Er is teruggevallen op de politiek en wensen uit die zeventiger jaren. Projectontwikkelaars staan opnieuw vooraan en inwoners achteraan. Dit moet veranderen. De geschiedenis heeft ons geleerd dat het kan. Inwoners moeten zich weer laten horen en moeten serieus genomen worden.

Met de invoering van de nieuwe omgevingswet in 2021 staan ons veel veranderingen en uitdagingen te wachten. Als raadslid voor GroenLinks wil ik graag samenwerken met inwoners om ervoor te zorgen dat wij een mooiere gemeente Bergen krijgen. Want wat is onze gemeente mooi, met al zijn bijzondere dorpen.